• پرینت

ویژگی‏های مشترك رهبران الهی

(‌قسمت اول)

پیشوای الهی کدام است و نشانه‌های رهبران راستین چیست؟. . . او راه می‏برد پس راه را می‏داند و بر حركت دادن و حركت كردن در راه تواناست. بیش از سایرین مسئولیت‏پذیر است و بزرگ‏ترین مسئولیت‌ها را عملاً پذیرفته و فعال‏ترین است.

پس بیش از همه به فكر همه است و كمتر از همه به فكر خودش. از خود گذشته است و از همه بیشتر در خدمت مردم خویش است. از همه آنان دلسوزتر است. دلسوزی و محبت به امتش از همه هماهنگ‏تر و ضروری‏تر است. او موجودی قدرتمند و بزرگ است و ضعیف نیست. قدرتش از نوعیست كه برای تحقق رسالت رهبری‏اش ضروری‏ست و از این نظر، او از همه قوی‏تر و بزرگ‏تر است.
هوشمندی راهبردی او و هوشیاری راه در او به وضوح محسوس است و از عموم افراد خود بیشتر است. او امیدوار و امیددهنده است و دیرتر از همگان ناامید می‏شود. ناامیدی به سختی ممكن است در او رخنه كند و شاید هرگز موفق به مأیوس كردن او نشود. او مردم خود را برمی‏انگیزد و به آنان امید می‏دهد و بر ضعف‏ها و یأس‏هایشان فریاد راندن می‏زند. شجاع و غیور است و بر مصالح قوم خود غیرتمند است. و در رعایت حدود و خطوط حركت كوتاهی نمی‏كند و با تمام سعی خود از آن محافظت می‏كند. او آماده مواجه شدن با شرایط مختلف است و خود را در برابر وقایع خوانده نشده نمی‏بازد. به زمان آگاه‏تر است و غالباً جلوتر از زمان خود قرار دارد زیرا از گذشته و حال پیروان خود تجربه‏ای كامل‏تر دارد.
عزم او برای رفتن به مقصد جزم است و اراده او برای رسیدن به هدف قوی‏تر از دیگران است. اراده‏اش از قدرتی ناشناخته تغذیه می‏كند و چنان قوی است كه می‏تواند دیگران را هم همراه سازد و حركت دهد و قوای آنان را یكپارچه و همسو كند. از همه پیروان خود به راه و روح راه وفادارتر و به آزمون‏ها و ارزش‏ها متعهدتر است، بلكه به آنها آمیخته شده و جدایی‏ناپذیر است. ایمان‏اش به هدف تزلزل‏ناپذیر و محكم است. شروع كردن و تمام كردن را خوب می‏داند و بر نقاط وارد شدن و خارج شدن آگاه است. با هر شروعی به درمانی جدید دست می‏زند و نفسی تازه را در كالبد توده خود می‏دمد و وجه اصلاح‏گری خود را آشكارتر می‏كند. و می‏داند كه در هر مقطع، آخرین قدم كدام است و چگونه باید برداشته شود پس ختم‏كننده است.
او مبارزی بزرگ است. دشمن را می‏شناسد و بر روش‏های مقابله با خطرات و تهدیدات و موانع آگاه است و آنها را به موقع، بكار می‏بندد. او قاضی عادل است و به عدالت رفتار می‏كند.
در مقایسه با پیروان خود و در كل، او كامل‏تر و بزرگ‏تر و بالاتر است و این تعالی در بینش و عمل و كلام او آشكار است.

برگرفته از كتاب تعالیم حق (الاهیسم - جلد دوم) ـ اثر ایلیا «میم»

به اشتراک گذاری این مطلب

DeliciousDiggFacebookGoogle BookmarksBalatarinTechnoratiTwitterLinkedIn